Modelbouw

Een forgeron is in fatsoenlijk Nederlands een smid. Je weet wel, zo'n vent die het ijzer smeedt als het heet is. Tenminste als het een verstandige smid is. En zo'n kerel heb ik proberen te maken uit een blokje linde hout. En warempel, dat lindehout snijdt wel makkelijk weg. Het is zacht en het splijt niet snel kapot. Op de bovenste foto kun je ongeveer zien hoe groot deze smid is. Vergeleken met Anka de hond. Bijna 20 centimeter hoog.

De basis is gelegd met een centrale as die alles moet ondersteunen. Eerst is een tekening gemaakt op  ware grootte, dat werkt makkelijker. Wederom een molen, maar dan een kleintje van zo'n 30 cm hoog. Een molentje, dus. Min of meer een kopietje van de grote molen die ik hiervoor gemaakt heb. Die is 130 cm hoog. De onderplaat is van massief vurenhout waar rondom een afgerond randje  is gefreesd. Het oog wil ook wat. Verder wordt de opbouw gemaakt van een composiet plaat, wat makkelijker te bewerken is dan hout, waterbestendig is en mooi gladde oppervlakte heeft. Ook is er een begin gemaakt met de molenkap. De schuine wand rust tegen de as. Zo komen de zes wanden gelijk te staan. Zo begint het er al wat op te lijken. Hier liggen de balustrade onderdelen te wachten op montage. De wieken in aanbouw. De constructie waarmee de kap kan draaien op de bovenbouw. En er niet af kan waaien. Een klein bovenraampje is kle...

Omdat het bijna sinterklaastijd is ben ik nu bezig aan een paard met ruiter. Niet dat die ruiter op sinterklaas gaat lijken, dan nou weer niet.  In dit stuk hout zit een ruiter verborgen en het kan nog alle kanten op, zelfs de sinterklaas kant. Wie weet! Dit heeft toch al wel heel wat weg van een paard En een paar dagen later blijkt het zoiets geworden te zijn. Mooier kan ik het nog niet maken. Opzij, opzij, opzij, Maak plaats, maak plaats, maak plaats,  we hebben ongelofelijke haast ! En zo wordt de familie steeds maar groter en groter. Waar zal dat eindigen?

In dit geval wilde ik opnieuw proberen om een markante kop te snijden. De bedoeling was een monnikachtig wezen te creëren, maar het lijkt meer op iets van een andere religie. Ik heb het dus blijkbaar nog niet helemaal in de vingers. het is ook wel een beetje een dissonant in de bestaande familie

En nu ga ik als tijdverdrijf wanhopige pogingen doen om caricaturen te snijden uit stukjes hout. Ook dat valt nog niet mee voor een ervaren molenbouwer. Dit is weer heel andere koek. Kijk, het model van het lichaam gaat dan nog wel. Maar om de goede gezichtsuitdrukking te krijgen valt nog niet mee. Het valt steeds anders uit dan ik in gedachten had en dat komt ook al omdat het beeldje maar zo'n 15 cm hoog is. Gepriegel dus op de vierkante millimeter. Maar wellicht dat een aanhouder gaat winnen!

Zo, ook weer klaar! Alleen een verfje ontbrak er nog maar aan en dat is ook weer geregeld. Zie hier het resultaat van een aantal uurtjes nijver bezig zijn. Dan kom je wel weer voor het probleem te staan: waar laat je al dat gedoe. Ik zal een keer een showroom moeten bouwen.  Voorlopig staat dit pronkstuk op mijn bureau zodat ik er dagelijks van kan genieten.Want dat doe ik dan ook wel weer.

Een karretje dat op de zandweg reed................ Je kent dat liedje wel. Dat karretje, dat ben ik nu aan het maken. Inclusief de voerman die lei te ruste. Ook dit is wel weer een leuk werk dat weer het een en ander vergt aan inventiviteit. En daar gaat het toch om. Alles krijgt nog een kleurtje en dan is het weer errug mooi. Ik heb mijn wagen volgeladen, vol met ouwe ....... Het paard is nog niet ingespannen, dus ze komen niet ver. De voerman in het begin stadium. Het begint ergens op te lijken. Nee, dit is geen foto van ons zelf..